در ساختمان های مسکونی، اداری،صنعتی، و سایر ساختمانها، بار مربوط به وزن افراد و اجسام و سایر بارهای ثقلی که گاه دائمی و گاه گذرا هستند، از طریق المانهایی که «المانهای سازهای» نامیده میشوند، به تکیه گاه خود که زمین میباشد منتقل میشوند. علاوه بر این بارها، بارهای دیگری تحت عنوان «بارهای جانبی» نظیر بار باد،بار سیل، فشار جانبی خاک، و مهمترین این بارها یعنی بار زلزله نیز وارد می شود که المانهای سازهای باید توانایی انتقال آنها به زمین را نیز داشته باشند.
در طول انتقال بارهای یاد شده به زمین، المانهای سازهای اولاً باید مقاومت خود را از دست نداده و گسیخته نشوند، و ثانیاً باید تغییر شکل های آنها در محدوده ای باشد که عملکرد المان مورد نظر در طول مدت بهرهبرداری از ساختمان دچار خلل نشود.
دانش مهندسی سازه با تکیه بر علوم تحلیل سازهها و مقاومت مصالح و سایر علوم مهندسی، به یافتن مقادیر و شکل نیروهای داخلی بوجود آمده در المانهای سازهای و تعیین ابعاد و موقعیت و جنس مصالح متناسب با این بارها میپردازد.
در این مجموعه پست ها، توضیحاتی مختصر در خصوص مهندسی سازه با تکیه بر سازه های مرسوم در کشورمان ارائه میگردد.